Γεννήθηκα έναν Δεκέμβρη πριν κάμποσα χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Είμαι μια παθιασμένη τοξοτίνα και παράλληλα η στοργική μαμά μιας υπέροχης κορούλας.
Από την άνοιξη του 2022 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο, το μυθιστόρημα μου με τίτλο "Άγγελοι και Δαίμονες, διαόλια και τριβόλια"!
Το πρώτο μου ρομαντικό-χιουμοριστικό μυθιστόρημα με τίτλο «Έρωτας από την πρώτη... μάχη» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός, ενώ από τις εκδόσεις Ανάτυπο κυκλοφορεί η συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Οδός Αμαρτίας, αριθμός 12», στην οποία συμμετέχω με το διήγημα μου «Το στοίχημα» που ανήκει στο είδος της λογοτεχνίας Φαντασίας.
Τον Απρίλιο του 2019 βραβεύτηκα για το διήγημα μου "Θεσσαλονίκη 2048 μ.Χ." στο λογοτεχνικό διαγωνισμό του εκδοτικού οίκου Εντύποις "Ένα βιβλίο για τη Θεσσαλονίκη". Είμαι μέλος της συγγραφικής παρέας «Ώρες Συγγραφής» και διαβάζω μανιωδώς όλα τα είδη της λογοτεχνίας.
Μιλάω αγγλικά, ιταλικά και ισπανικά. Αρθρογραφώ στον ιστότοπο Silvery Books, συνδιαχειρίζομαι και προτείνω βιβλία στη στήλη "Οι προτάσεις ενός βιβλιοφάγου" στον ιστότοπο Pearls n' Roses. Διηγήματα μου μπορείτε να βρείτε εδώ στο pearls ή και στο λογοτεχνικό μπλογκ του Spillwords.com
Παράλληλα μεταφράζω λογοτεχνία. Κάποια από τα ποιήματα που έχω μεταφράσει είναι της συγγραφέως και ποιήτριας Πόλυς Μίλτου και θα τα βρείτε κι αυτά στη σελίδα του Spillwords.com Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2022
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ της Σοφίας Κορωνίδου στην Πόλυ Μίλτου: "Οι καλλιτέχνες έχουν ως χρέος να προκαλούν την σκέψη και τον προβληματισμό."
Γεννήθηκα έναν Δεκέμβρη πριν κάμποσα χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Είμαι μια παθιασμένη τοξοτίνα και παράλληλα η στοργική μαμά μιας υπέροχης κορούλας.
Από την άνοιξη του 2022 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο, το μυθιστόρημα μου με τίτλο "Άγγελοι και Δαίμονες, διαόλια και τριβόλια"!
Το πρώτο μου ρομαντικό-χιουμοριστικό μυθιστόρημα με τίτλο «Έρωτας από την πρώτη... μάχη» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός, ενώ από τις εκδόσεις Ανάτυπο κυκλοφορεί η συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Οδός Αμαρτίας, αριθμός 12», στην οποία συμμετέχω με το διήγημα μου «Το στοίχημα» που ανήκει στο είδος της λογοτεχνίας Φαντασίας.
Τον Απρίλιο του 2019 βραβεύτηκα για το διήγημα μου "Θεσσαλονίκη 2048 μ.Χ." στο λογοτεχνικό διαγωνισμό του εκδοτικού οίκου Εντύποις "Ένα βιβλίο για τη Θεσσαλονίκη". Είμαι μέλος της συγγραφικής παρέας «Ώρες Συγγραφής» και διαβάζω μανιωδώς όλα τα είδη της λογοτεχνίας.
Μιλάω αγγλικά, ιταλικά και ισπανικά. Αρθρογραφώ στον ιστότοπο Silvery Books, συνδιαχειρίζομαι και προτείνω βιβλία στη στήλη "Οι προτάσεις ενός βιβλιοφάγου" στον ιστότοπο Pearls n' Roses. Διηγήματα μου μπορείτε να βρείτε εδώ στο pearls ή και στο λογοτεχνικό μπλογκ του Spillwords.com
Παράλληλα μεταφράζω λογοτεχνία. Κάποια από τα ποιήματα που έχω μεταφράσει είναι της συγγραφέως και ποιήτριας Πόλυς Μίλτου και θα τα βρείτε κι αυτά στη σελίδα του Spillwords.com Παρασκευή 18 Μαρτίου 2022
ΟΛΑ ΚΑΛΑ της Σοφίας Κορωνίδου
Χτύπησε
το ξυπνητήρι της ακριβώς στις 7 και μισή.
Πέταξε τα σκεπάσματα και σηκώθηκε αμέσως, χωρίς να χάσει χρόνο
τεμπελιάζοντας. Ο ήλιος έλαμπε και οι αχτίδες του διαπερνούσαν τις φρεσκοσιδερωμένες
κουρτίνες της. Τις τράβηξε στην άκρη για να μπει φως και άνοιξε διάπλατα το
παράθυρο για να αεριστεί το δωμάτιό της.
Έβαλε
νερό στη καφετιέρα και γέμισε το φίλτρο με τρεις κοφτές κουταλιές καφέ
φουντούκι. Ήταν ο αγαπημένος της. Το άρωμα του πλημμύρισε την κουζίνα και της προκάλεσε
μια φευγαλέα αίσθηση ανακούφισης. Ήπιε
ένα φλιτζάνι παρακολουθώντας αφηρημένα την κίνηση στο δρόμο και κατόπιν έφαγε ένα
μπισκότο με βρώμη και μαύρη σοκολάτα μασώντας αργά.
Ήπιε
δυο ποτήρια νερό -που κάνουν καλό στον οργανισμό και στο δέρμα-έπλυνε σχολαστικά
τα δόντια της, χτενίστηκε, ντύθηκε και μακιγιαρίστηκε ελαφρά.
Περίμενε
στη στάση υπομονετικά. Είχε αρχίσει να
κάνει κρύο. Τυλίχτηκε στο μάλλινο
πανωφόρι της. Θα κατέβαινε με το
λεωφορείο ως το κέντρο για τις δουλειές της.
Ήταν όλες γραμμένες στο μπλοκάκι της.
Πρώτα
πήγε στο ταχυδρομείο. Αμέσως μόλις μπήκε φρόντισε να κόψει χαρτάκι από το
μηχάνημα. Είχε πολύ κόσμο. Περίμενε αγόγγυστα
την σειρά της, κι όταν ήρθε, με πολλή ευγένεια συνομίλησε με την υπάλληλο και
έστειλε δυο φακέλους. Έναν με απλό
ταχυδρομείο και έναν με συστημένο.
Μέσα
στην επόμενη ώρα πλήρωσε τους λογαριασμούς του νερού και του ρεύματος και κατάφερε
να τακτοποιήσει όλες τις εκκρεμότητες της
με επιτυχία. Πήρε πάλι το λεωφορείο της επιστροφής. Χτύπησε το εισιτήριο της και βρήκε μια άδεια
θέση και κάθισε. Στα μισά της διαδρομής, όμως, μπήκε στο λεωφορείο ένας ηλικιωμένος
και εκείνη σηκώθηκε για να του δώσει τη θέση της, όπως άλλωστε ήταν το σωστό.
Πέρασε
από το σούπερ μάρκετ, αγόρασε όσπρια, ψωμί του τοστ ολικής άλεσης, λαχανικά και
φρούτα, ψάρι και αυγά. Πήρε επίσης γάλα
χωρίς λακτόζη και χυμό πορτοκάλι χωρίς ζάχαρη. Έδωσε και πάλι τη θέση της στην
ουρά στο ταμείο σε έναν κύριο που είχε μόνο μια συσκευασία γιαουρτάκια. Όταν έφτασε η σειρά της πλήρωσε το ακριβές
αντίτιμο στην ταμία, ακόμα και τα δύο λεπτά, ώστε να μην τη βάλει σε κόπο να
ψάξει ρέστα. Την καλημέρισε με αβρότητα
και εκείνη ανταπέδωσε.
Επέστρεψε
στο σπίτι και τακτοποίησε τα ψώνια της.
Το καθένα στη σωστή του θέση. Σκούπισε όλο το σπίτι και ξεσκόνισε κάθε
επιφάνεια. Ύστερα έβαλε ένα πλυντήριο με
χρωματιστά και ξεχώρισε τα λευκά για το επόμενο. Φρόντισε να προσθέσει
μαλακτικό και σκόνη για τα άλατα. Ήταν
σημαντικό να βάζει πάντα σκόνη για τα άλατα, αλλιώς το πλυντήριο της θα πάθαινε
ζημιά.
Γέμισε
την κατσαρόλα με νερό για να φτιάξει μακαρόνια, πήρε τηλέφωνο τη μαμά της για
να ρωτήσει για την υγεία της- όλα καλά εκτός από το πόδι της που πονάει με τις
αλλαγές του καιρού και την στεναχωρεί – και ύστερα πήρε τηλέφωνο και την κόρη
της –είπε ότι ίσως έρθει το άλλο σαββατοκύριακο αν δεν έχει πολύ διάβασμα. Έκατσε στον φορητό της υπολογιστή, καθάρισε
την σκόνη από το πληκτρολόγιο με ένα πινέλο και κατόπιν έστειλε μερικά πολύ
σημαντικά ηλεκτρονικά μηνύματα.
Όταν τελείωσε
τη δουλειά της, σηκώθηκε και έριξε μια ματιά στον ουρανό έξω από το παράθυρο
της κουζίνας. Πουθενά δεν φαινόταν το
γαλάζιο του. Μόνο φαιά απειλητικά
σύννεφα που μετέτρεπαν την πραγματικότητα σε φιλμ νουάρ με λυπημένο τέλος. Τι να
έκανε εκείνος τώρα; σκέφτηκε. Κι
ύστερα έθαψε το πρόσωπο της στα χέρια της για να πνίξει τους λυγμούς.
copyright © Σοφία Κορωνίδου
Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2021
Μια μέρα πριν το φονικό
Μια μέρα πριν το φονικό, ο
Θεόφιλος βρισκόταν στο αγαπημένο του μέρος.
Όποτε ένιωθε εκείνον τον καταραμένο πονοκέφαλο να του τρυπάει το κρανίο
σαν κομπρεσέρ, ήταν το μοναδικό σημείο στον κόσμο που τον ηρεμούσε και γέμιζε
ενέργεια το κουρασμένο κορμί του. Το μόνο μέρος που δεν ένιωθε μόνος.
Η μέρα ήταν υπερβολικά ζεστή και
ο ιδρώτας έσταζε ποτάμι από πάνω του. Τα
μαλλιά του, τα πυκνά γένια του και τα ρούχα που φορούσε είχαν μουσκέψει. Κάθισε στην ιερή πέτρα ανάμεσα στα δέντρα και
πάσχισε με όλες του τις δυνάμεις να συγκεντρωθεί. Ένας ενοχλητικός και επίμονος
ήχος, όμως δεν τον άφηνε. Στην αρχή
νόμιζε ότι ερχόταν μέσα από το μυαλό του.
Κι έτσι απλά προσπάθησε να τον αγνοήσει.
«ΜΜΜΜ» μούγκρισε «ΜΜΜ... ΜΜΜΜ...»
Ο ήχος ήταν ακόμα εκεί.
«ΜΜΜ...» μούγκρισε δυνατότερα για
να τον καλύψει.
Τίποτα.
Η προσπάθεια αυτή τον εξάντλησε.
Ξάπλωσε στο ξερό χόρτο παραιτημένος και έκλεισε τα μάτια του σφιχτά.
«Έλα επιτέλους ΔΑΙΜΟΝΑ! Έλα να με
σώσεις! ΜΜΜΜΜ... ΜΜΜΜΜ...!» έκανε
απελπισμένα.
Και ξάφνου το βουητό σταμάτησε. Άνοιξε τα μάτια και αναζήτησε με το βλέμμα τον Πρίγκηπα του Σκότους και Σωτήρα του. Κοίταξε με λαχτάρα δεξιά, κοίταξε αριστερά, και τέλος εστίασε στον κορμό του απέναντι δέντρου. Ένας τζίτζικας καθόταν εκεί αμέριμνος και πανέτοιμος να πιάσει ξανά το καλοκαιρινό του τραγούδι.
Ο Θεόφιλος μάζεψε μια πέτρα και ύστερα σηκώθηκε και πλησίασε αργά το δέντρο. Κατόπιν, με μία μόνο κίνηση έλιωσε το οχληρό έντομο. Κι εκείνη τη στιγμή, εκείνη την υπέροχη στιγμή, απαλλάχτηκε επιτέλους κι από τον φριχτό πονοκέφαλο που τον βασάνιζε. Ένιωσε ανάλαφρος σαν πούπουλο. Ένιωσε ελεύθερος και σίγουρος. Ο Δαίμονας του είχε επιτέλους μιλήσει.
Τώρα πια ήξερε τι πρέπει να
κάνει.
copyright © Σοφία Κορωνίδου
Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2020
Συνάντηση της Σοφίας Κορωνίδου με τη Μάρα Ράκα: "Ήρωας μου είναι όποιος επιλέγει να αντιδρά σε οτιδήποτε άδικο βρεθεί στο διάβα του ακόμα κι αν η επιλογή του αυτή έχει προσωπικό κόστος."
Μέσα από τη στήλη «Ερωτοαποκρίσεις με τη Μάρα» ξεκινώ ένα ταξίδι γνωριμίας χωρίς κάποιον ειδικό προορισμό. Με μεγάλη μου χαρά, θέλω αυτή η στήλη, να φιλοξενεί ανθρώπους, ανεξαρτήτου ηλικίας, χρώματος, επαγγέλματος και προσωπικών πιστεύω. Ανθρώπους ατόφιους που νιώθουν ότι έχουν αυτό το κάτι για να μεταδώσουν στους υπόλοιπους μέσα από τις απαντήσεις τους. Οι ερωτήσεις δε θα είναι πάντα οι ίδιες αλλά ανάλογα με τον εκάστοτε άνθρωπο που θα συναντώ στην πορεία μου. Και φυσικά, θα ξεκινήσω τη γνωριμία μου, από τους διαχειριστές της σελίδας Pearls n’roses με πρώτη την αγαπητή μου Σοφία Κορωνίδου.
ΣΟΦΙΑ
ΚΟΡΩΝΙΔΟΥ:
Σύζυγος-Εργαζόμενη-Μαμά-Συγγραφέας και Blogger.
Φανταστείτε μια μέρα που ο σύζυγος θέλει κουβέντα, η κόρη σας ζητά να παίξετε, ο κέρσορας στο Word αναβοσβήνει απειλητικά και περιμένει να ολοκληρώσετε τη σκηνή του μυθιστορήματος, ενώ τα blog περιμένουν με τη σειρά τους να τακτοποιήσετε τα άρθρα σας. Πως καταφέρνετε να τα διαχειρίζεστε όλα αυτά την ίδια στιγμή, χωρίς να αφήσετε κάποιον δυσαρεστημένο;
Ζητώ από τον άντρα μου να παίξει με τη μικρή μου, ώστε να έχω χρόνο να τακτοποιήσω τα άρθρα που πρέπει να ανέβουν άμεσα στο blog. Όσο για τη συγγραφή, όσοι γράφουν ξέρουν ότι θέλει σιωπή και συγκέντρωση, οπότε θα περιμένω την ώρα του ύπνου που το σπίτι θα έχει ησυχάσει από φωνές και ανάγκες, ελπίζοντας ότι η έμπνευση μου δε θα έχει βαρεθεί και φύγει.
Όταν
κάποιος σας κοιτάζει στα μάτια και σας λέει επίμονα «Δεν μπορείς!», η πρώτη
σκέψη που σας έρχεται στο μυαλό;
Η ανάγκη να γράψω μια ιστορία που θα εξελιχθεί και θα ολοκληρωθεί όπως θα ήθελα να είναι η πραγματικότητα για τους ανθρώπους που αγαπιούνται.
Πείτε
μας λίγα λόγια για τον ήρωα που αγαπήσατε περισσότερο, αλλά και για τον ήρωα
που σας ταλαιπώρησε αρκετές νύχτες.
Η Μυρτώ (από το μυθιστόρημα «Έρωτας από την πρώτη μάχη») η μία εκ των δύο πρωταγωνιστών ενός χιουμοριστικού και παράφορου χρονικού για τον έρωτα, είναι ένας αγαπημένος μου χαρακτήρας. Με την τρέλα της, τον αυθορμητισμό, το πείσμα και το δυναμισμό της με οδηγούσε κάθε φορά και σε διαφορετικό μονοπάτι και μου ανέτρεπε όλα τα συγγραφικά μου πλάνα. Όταν στο τέλος της ιστορίας έπρεπε να την αποχωριστώ, συγκινήθηκα σαν να έχανα έναν αληθινό φίλο. Ο Θεόκλητος Αγαθού (από το διήγημα μου «Το στοίχημα» στη συλλογή «Οδός Αμαρτίας Αριθμός 12») ήταν που με ταλαιπώρησε πολύ ως να αποφασίσω για τη «μοίρα» του. Ο Θεόκλητος έζησε μια αλλόκοτη νύχτα γεμάτη πειρασμούς και ως το τέλος δεν ήμουν σίγουρη για το ποια μεριά θα τον κερδίσει. Του σκότους ή του φωτός. Η τελική επιλογή μου με κάλυψε πλήρως. Ελπίζω και τους αναγνώστες.
Σε κάθε ιστορία μου υπάρχουν προσωπικά βιώματα. Οι άνθρωποι που συναντά η Μυρτώ στο διάβα της είναι άνθρωποι που έχω συναντήσει σε διάφορες εποχές της ζωής μου. Υπήρξαμε φίλοι, συνάδελφοι, γνωστοί, σύντροφοι. Οι απόψεις της για τη ζωή και τον έρωτα είναι πολύ κοντά στις δικές μου. Αν και νομίζω πως είμαι πλέον λιγάκι πιο πουριτανή. Όσο για τον Θεόκλητο, δεν είμαι εγώ αλλά είναι το είδος του από δειλία «ηθικού» ανθρώπου που συνήθως αποφεύγω την συναναστροφή του.
Λένε
πως ο άνθρωπος, δεν πρέπει να ξεχνά ποτέ από που ξεκίνησε. Λένε επίσης πως η
αναγνώριση, μπορεί να αλλάξει τον εκάστοτε άνθρωπο όταν τη γευτεί. Τι πιστεύετε εσείς;
Κάθε μέρα, ο καθένας από μας αντιμετωπίζει μικρές και μεγάλες προκλήσεις της ζωής (η αναγνώριση της δουλειάς μας είναι μια σπουδαία πρόκληση) και επιλέγει αυτό που θέλει να είναι. Κάθε επιλογή έχει το κόστος της.
Κατά
την άποψη μου, πάντως, η έπαρση είναι ο χειρότερος δρόμος. Καλό είναι να έχουμε και λίγη σεμνότητα,
ανεξάρτητα από τις επιτυχίες μας.
Ειδικά, εμείς οι συγγραφείς που επηρεάζουμε με τη γραφή και τη στάση μας
ένα κομμάτι των αναγνωστών- μικρό ή μεγάλο δεν έχει σημασία – οφείλουμε να
είμαστε προσγειωμένοι. Στο κάτω κάτω της
γραφής, ιστορίες γράφουμε, δεν ανακαλύψαμε το φάρμακο για τον καρκίνο.
Ο τρόπος που λιώνουν τους πάγους της καρδιάς μου και ξορκίζουν τα σκοτάδια μου. Καμιά φορά και χωρίς να μιλήσουν καν. Με μια αρκουδίσια αγκαλιά, μια κούπα καφέ και ένα τσιγάρο.
Η
ειλικρίνεια στο χώρο των συγγραφέων, είναι προτέρημα, ή ελάττωμα;
Ποιος
είναι ήρωας για σας, στην πραγματική ζωή;
Όποιος επιλέγει να αντιδρά σε οτιδήποτε άδικο βρεθεί στο διάβα του ακόμα κι αν η επιλογή του αυτή έχει προσωπικό κόστος.
Η συνειδητοποίηση ότι και στο χώρο του βιβλίου όλα είναι θέμα μάρκετινγκ και δυνατών γνωριμιών. Έχω την τύχη μέσω του blog και της στήλης με τις βιβλιοπροτάσεις να έρχονται στα χέρια μου απίστευτα διαμάντια νέων συγγραφέων, τα περισσότερα από τα οποία δεν βρίσκω σε καμιά βιτρίνα βιβλιοπωλείου και σπάνια γίνονται θέμα συζήτησης σε βιβλιοομάδες. Ταυτόχρονα, έχω διαβάσει πολλά ευπώλητα βιβλία που αντικειμενικά ανήκουν στον κάδο ανακύκλωσης.
Το
αγαπημένο σας απόφθεγμα;
Ο άνθρωπος θα έπρεπε να είναι ικανός να σχεδιάζει μια εισβολή, να γράφει μια σονάτα, να σχεδιάζει ένα κτίριο, να κουμαντάρει ένα πλοίο, να κλείνει ένα ισοζύγιο, ν’ αλλάζει ένα μωρό, να παίρνει και να δίνει διαταγές, να παλεύει, να πεθαίνει γενναία. Η εξειδίκευση είναι για τα έντομα.
Του
Αμερικανού συγγραφέα Ρόμπερτ Χενλάιν.
Έχετε
εισπράξει ποτέ, αρνητική κριτική από τους ομότεχνούς σας; Τι θα τους
απαντούσατε;
Έχω εισπράξει πολλές «συμβουλές» και «διορθώσεις». Τους ευχαριστώ όλους και πάντα φιλτράρω όσα μου λένε παραμερίζοντας το συγγραφικό μου εγωισμό. Κάποιες είναι χρήσιμες, κάποιες είναι μόνο για νιώσουν καλύτερα όσοι τις λένε.
Η
γνώμη σας για τον σημερινό τρόπο που λειτουργούν οι εκδόσεις;
Οι περισσότεροι εκδότες του σήμερα λειτουργούν αυστηρά ως έμποροι. Ως ένα βαθμό είναι κατανοητό, δεδομένης της δυσχερούς θέσης των επαγγελματιών λόγω της οικονομικής κρίσης και γενικά της δύσκολης επιβίωσης των επιχειρήσεων στη χώρα μας. Θα έπρεπε όμως να έχουν και κάποια λογοτεχνικά κριτήρια και να πάψουν να εκδίδουν σκουπίδια πλάι πλάι με τα αριστουργήματα. Επίσης, θα έπρεπε να δίνουν περισσότερες ευκαιρίες σε νέους συγγραφείς με ταλέντο.
Αν
σας ζητούσαν να γράψετε ένα διαφορετικό είδος γραφής, ποιο θα επιλέγατε;
Αγαπώ πολύ τα αστυνομικά μυθιστορήματα. Θα επέλεγα να γράψω σ’ αυτό το είδος και ίσως μια μέρα το κάνω, με τη βαθιά ελπίδα ότι θα καταφέρει να διατηρήσει την ένταση και την απόλαυση που προσφέρουν σε μένα τα μυθιστορήματα των αγαπημένων μου συγγραφέων.
Πιστεύετε ότι ο τίτλος του συγγραφέα, ανήκει μόνο σε αυτούς που εκδίδουν ένα βιβλίο, ή έχετε κάποια άλλη άποψη για το θέμα αυτό;
Αν
το σύμπαν σας άκουγε αυτή τη στιγμή, τι θα του ζητούσατε;
Αν
η κόρη σας δήλωνε μια μέρα ότι θέλει να γίνει συγγραφέας σαν τη μαμά της, τι θα της λέγατε να προσέξει;
Άλλαξε κάτι στο σκεπτικό ή στον χαρακτήρα σας, κατά τον εγκλεισμό σας στην εποχή της καραντίνας; Ποιες οι ανησυχίες σας;
Ποια η γνώμη σας για την αυτοέκδοση;
Έχω πει και παραπάνω τι πιστεύω ότι πρέπει να αλλάξει με τις εκδόσεις. Όσο για την αυτοέκδοση, θεωρώ ότι δεν είναι για όλους. Η δουλειά των συγγραφέων είναι να εμπνέονται και να γράφουν ιστορίες. Για όποιον, όμως, μπορεί και έχει το χρόνο, τη διάθεση, την ενέργεια και τις ικανότητες να το κάνει, του βγάζω το καπέλο και τον ενθαρρύνω να το κάνει οπωσδήποτε. Πιστεύω, όμως, ακράδαντα πως αν οι εκδότες είχαν διαφορετικά κριτήρια επιλογής και αντιμετώπιση προς τους συγγραφείς, οι δεύτεροι δεν θα αναγκάζονταν να διακινούν μόνοι τους τα βιβλία τους.
Στους
λογοτεχνικούς κύκλους, κάποιοι προκαλούμε συμπάθεια, κάποιοι εμπάθεια και κάποιοι άλλοι αντιπάθεια. Γιατί πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό;
Αν
κάποιος σας έλεγε ευθέως πως δεν του άρεσε το βιβλίο σας, πως θα νιώθατε και τι
θα του απαντούσατε;
Θα τον ευχαριστούσα για την ειλικρίνεια του. Και μένα δε μ’ αρέσουν όλα τα βιβλία και όλοι οι συγγραφείς. Ο καθένας μας έχει τα γούστα του. Αυτό δε σημαίνει βέβαια πως δε θα στεναχωριόμουν.
Ποια
είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Να επιβιώσω της φρενίτιδας του κορωνοϊού, να εκδώσω το επόμενο μυθιστόρημα μου και να ζω κάθε μέρα όσο πιο καλά μπορώ αναγνωρίζοντας όλες τις ευλογίες που έχω στη ζωή μου. Την οικογένεια μου, τους φίλους μου, τη δουλειά μου.
Έχουμε μια τάση να εξωραΐζουμε το παρελθόν και να αντιμετωπίζουμε με δέος το μέλλον. Θα ήθελα, λοιπόν, να ζω στην εποχή που ήδη ζω. Δεν ξέρω αν θα κατάφερα να επιβιώσω σε οποιαδήποτε άλλη εποχή.
Αν όμως επρόκειτο για μια σύντομη επίσκεψη μέσω χρονομηχανής θα ήθελα να βρεθώ στην Αλεξάνδρεια τον 5ο μ.Χ. και να παρακολουθήσω τη φιλόσοφο Υπατία να διδάσκει ή στο Μεξικό τη δεκαετία του ‘30 για να γνωρίσω την πολυαγαπημένη μου Φρίντα Κάλο.
Λένε
πως οι πισώπλατες μαχαιριές, απαιτούν και τίμια μαχαίρια. Πως θα αντιδρούσατε,
αν μαθαίνατε πως οι κακές γλώσσες στο χώρο που κινείστε χρησιμοποιούν εν αγνοία
σας αυτά τα χαριτωμένα μέταλλα;
Αν
ήταν φίλοι, θα με πλήγωνε και σίγουρα, αρχικά, θα θύμωνα. Όμως, δεν θα έκανα απολύτως τίποτα, πέραν του
να απομακρυνθώ, χωρίς καμία εξήγηση.
Όταν ένας άνθρωπος που θεωρείς φίλο βγάζει χολή πίσω από την πλάτη σου
δείχνει πόσο λυπημένος και ανασφαλής νιώθει ο ίδιος. Προσπαθεί να γεμίσει το
κενό του, κακολογώντας όσους τον εμπιστεύονται.
Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει θέση κοντά μου.
Ποια
ερώτηση θα επιθυμούσατε να σας είχαν κάνει και δεν έγινε ουδέποτε σε συνέντευξή
σας; Ρωτήστε τον εαυτό σας και απαντήστε όσο πιο ελεύθερα και ειλικρινά
μπορείτε.
Δε με ρώτησες τι θα γίνω όταν μεγαλώσω.
Λοιπόν,
όταν και εφόσον μεγαλώσω, θέλω να έχω ένα μαγαζί και να πουλάω παγωτά,
γλειφιτζούρια, καραμέλες και γλυκά του κουταλιού. Κι όταν δε βλέπει κανείς, να τα χαρίζω σε
όποιον είχε δύσκολη μέρα και η ψυχή του είναι συννεφιασμένη.
Μια
ευχή καθώς θα αποχαιρετούσατε το 2020;
Περισσότερη ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη, δίψα για γνώση και ανθρώπινη επαφή, και λιγότερη έπαρση, ρηχότητα και ματαιοδοξία. Κάθε πληγωμένη καρδιά να γιατρευτεί και κάθε παιδί να έχει, επιτέλους, το δικαίωμα να διατηρεί την αθωότητα του.
Καλή
υγεία σε όλους!
Κυρία Κορωνίδου σας ευχαριστώ πολύ
για το χρόνο και την ειλικρίνειά σας!
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκα έναν Δεκέμβρη πριν κάμποσα χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Είμαι ένας παθιασμένος Τοξότης και παράλληλα η στοργική μαμά μιας υπέροχης κορούλας.
ενώ από τις εκδόσεις Ανάτυπο κυκλοφορεί η συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Οδός Αμαρτίας,
αριθμός 12», στην οποία συμμετέχω με το διήγημα μου «Το στοίχημα» που ανήκει στο είδος της λογοτεχνίας Φαντασίας.
Τον Απρίλιο του 2019 βραβεύτηκα για το διήγημα μου "Θεσσαλονίκη 2048 μ.Χ." στο λογοτεχνικό διαγωνισμό του εκδοτικού οίκου Εντύποις "Ένα βιβλίο για τη Θεσσαλονίκη".
Μιλάω αγγλικά και ιταλικά. Αρθρογραφώ στον ιστότοπο Silvery Books, συνδιαχειρίζομαι και προτείνω βιβλία στη στήλη "Οι προτάσεις ενός βιβλιοφάγου" στον ιστότοπο Pearls n' Roses.
Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μου, θα με συναντήσετε στα εξής ηλεκτρονικά μονοπάτια:
Όσοι από σας επιθυμείτε να επισκεφτείτε τις «Ερωτοαποκρίσεις» στείλτε μήνυμα για να σας αποσταλεί το ερωτηματολόγιο, στο e-mail: mrakidou@yahoo.com ώστε να ξεκινήσουμε μαζί το ταξίδι μας.
Παρασκευή 1 Μαΐου 2020
Η ΜΠΟΡΑ - της Σοφίας Κορωνίδου
Popular Posts
-
Χτύπησε το ξυπνητήρι της ακριβώς στις 7 και μισή. Πέταξε τα σκεπάσματα και σηκώθηκε αμέσως, χωρίς να χάσει χρόνο τεμπελιάζοντας. Ο...
-
1) Μιλήστε μας λίγο για σας, σαν άνθρωπο και μετά σαν συγγραφέα. Με λένε Σοφία έχω μια υπέροχη οικογένεια, καλούς φίλους και...
-
Πόλυ Μίλτου - Poli Miltou Ονομάζομαι Πόλυ Μίλτου. Αυτό είναι το συγγραφικό μου ψευδώνυμο, που διάλεξα στην μνήμη των γονιών που δεν...






